Złamanie łopatki okazało się początkiem większych problemów. Po ponad tygodniu unieruchomienia stawu i ręki zaczęła występować widoczna i odczuwalna degradacja mięśni, co wymagało podjęcia szybkiej rehabilitacji.
Historia pacjenta
Pacjent, 39-letni mężczyzna w doskonałej kondycji fizycznej, trafił do mnie po poważnym wypadku motocyklowym. Podczas upadku uderzył barkiem o jezdnię, co spowodowało złamanie dolnej części łopatki oraz naruszenie struktur stawu barkowego. Wcześniej nigdy nie miał problemów z obręczą barkową ani łopatką, co dawało dobre rokowania na pełny powrót do zdrowia.
Dlaczego pacjent potrzebował pomocy?
Po urazie konieczne było długotrwałe unieruchomienie barku w temblaku, co spowodowało osłabienie mięśni i ich regres. Pojawiła się także widoczna asymetria – prawy bark przesunął się do przodu i opuścił w stosunku do zdrowego. Pacjent skarżył się na ból przy próbach ruchu i nie mógł podnieść ramienia powyżej linii barku.
Rozpoznanie - diagnoza
RTG wykazało złamanie łopatki bez przemieszczenia, co pozwoliło uniknąć interwencji chirurgicznej. Podczas oceny funkcjonalnej stwierdziłem ograniczenie zakresu ruchu, osłabienie mięśni obręczy barkowej oraz niewielką niestabilność stawu barkowego. Kluczowe było przywrócenie symetrii postawy i pełnej funkcjonalności stawu.
Plan terapii
Celem rehabilitacji było:
Przywrócenie pełnego zakresu ruchu i mobilności w stawie barkowym.
Wzmocnienie mięśni pleców oraz obręczy barkowej.
Korekcja asymetrii barku, aby zminimalizować ryzyko późniejszych dolegliwości.
Zaproponowano miesięczny cykl terapii z regularnymi wizytami i ćwiczeniami domowymi. Proces był monitorowany we współpracy z lekarzem ortopedą.
Zastosowane narzędzia i metody
W terapii wykorzystałem:
Mobilizacje stawowe – delikatne techniki poprawiające zakres ruchu i stabilność.
Terapia manualna – rozluźnianie mięśniowo-powięziowe oraz terapia punktów spustowych w obrębie mięśni nadmiernie napiętych.
Sprzęt wspomagający – elektrostymulacja oraz laseroterapia wspierały regenerację tkanek i zmniejszały ból.
Program ćwiczeń
Początkowe ćwiczenia: Izometryczne napięcia mięśni stożka rotatorów oraz delikatne rozciąganie przy pomocy kijków i taśm.
Zaawansowane etapy: Stabilizacja dynamiczna z wykorzystaniem piłki i gum oporowych, a także ćwiczenia z lekkim obciążeniem w celu odbudowy siły mięśniowej.
Ćwiczenia domowe: Pacjent regularnie wykonywał proste ruchy z gumą oporową oraz pracował nad postawą, co przyspieszyło proces rehabilitacji.
EFEKTY – Co udało się osiągnąć?
Już po trzech wizytach pacjent zauważył znaczną poprawę ruchomości i zmniejszenie bólu. Po zakończeniu terapii odzyskał pełną siłę mięśniową oraz zakres ruchu w ramieniu. Choć minimalna asymetria barków pozostała, nie wpływa to na postawę ani funkcjonalność. Pacjent wrócił do treningów na siłowni i nie odczuwa żadnych dolegliwości.
PODSUMOWANIE
Dzięki szybkiej interwencji fizjoterapeutycznej i konsekwentnemu planowi rehabilitacji pacjent odzyskał pełną sprawność i uniknął poważnych powikłań. Gdyby nie podjął terapii, istnieje wysokie ryzyko utrwalenia asymetrii, ograniczenia ruchomości oraz przewlekłego bólu, co wpłynęłoby negatywnie na jego aktywny tryb życia.